Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται, κι ο πληγωμένος από την ζωή σανίδα σωτηρίας ζητά να βρει, κι ο Κύριος μ ευλόγησε και γνώρισα την χάρη του οταν με απόγνωση επικαλέστηκα την βοήθεια του το 1987, τότε που η Χριστίνα μου η πρώτη μου κόρη λαβώθηκε απο τυραννική σχιζοφρένεια.
Τότε τέλος 87 αρχές 88 άνοιξα την καρδιά μου στον Κυριο, γιατί είχα πιστέψει απόλυτα ότι στον σταυρό είχε φορτωθεί τις δικές μου αμαρτίες, και ότι πράγματι μπορούσε να μου χαρίσει την ειρηνη, και καρδιακή εκπλήρωση που ολη μου την ζωή αναζητούσα.
Ποτέ όμως δεν περίμενα οτι μαζί με την σωτηρία θα μου χάριζε και αναρίθμητες ευλογίες. Οταν ακόμα φρέσκος χριστιανός όταν μοίραζα κατι κασέτες φιλμ με την ζωή του Χριστού, τον είχα παρακαλέσει να τον υπηρετήσω, έστω και να χτυπώ πόρτες μεταδίδοντας το μηνυμα ΣΩΤΗΡΙΑΣ με καποιο τροπο, ποτέ όμως δεν διανοηθηκα παραπανησιες ευλογίες.
Κι όμως εχοντας σαν κάθε άνθρωπος την δόση χτυπημάτων, όμως πάντοτε και μέσα από όλα ειδα την σωτήριο του επέμβαση.
Πρώτα απο όλα έβαλε μια βεβαίωση στην καρδιά μου οτι μια μέρα θα δω την Χριστίνα μου τελείως καλα.Η γυναικα μου μετα που πίστεψα και είχε φοβηθεί ότι έιχα χάσει τα μυαλά μου, σ ένα διάστημα δώδεκα μηνών, κι εκείνη άνοιξε την καρδιά της στον Χριστό, και οι κόρες μου αρχιζοντας απο την μεσαία που ως έφηβη ήταν γεμάτη θυμό και οργή, και κάπνιζε κατι που δεν επρεπε, πιστεψε κι αυτη στην θυσία του Χριστού, το ίδιο και η μικρή μου κόρη και η Χριστίνα.
Θα μπορούσα όπως και κάθε πιστός να περιγράψω ερκετες καταστάσεις που με γλίτωσε από σίγουρο θανατο, ακόμα κι απο κακόβουλα ψέματα ενός συνεργάτη μου που αν είχε γινει πιστευτός θα έχανα την δουλειά μου, τελικά μετα μερικούς μήνες που ερεύνησαν την καταγγελία, τον μετέθεσαν σ άλλο σχολείο, γιατί δεν υπαρχει απόλυσης. Μεςα απο πραγματικο κίνδυνο να βρεθώ χρεώστης στην εφορία του Καναδά για κάποια εν αγνοια παραλείψη, κι ενώ έτρεμα απο φόβο παρόλο που και πάλι είχε βάλει ο Χριστός στη καρδιά μου την εμπνευση να μην φοβαμαι, εγω φοβισμένος, μετα από έξι μήνες ελαβα μια σεβαστή επιστροφή αντι την καταστροφή που περίμενα. Μα σε ποια κατασταση ο ΣΩΤΗΡΑΣ και Κυριος μου Ιησούς Χριστός δεν μου φέρθηκε με κατανόηση -ΟΧΙ κατανόηση για αμαρτία- αλλα παιδαγωγικό χτύπημα, τράβηγμα του αυτιού για την αμαρτια, η προειδοποίηση, και κατανόηση και βοήθεια για να ξεπεράσω αδυναμίες.
Μεγαλο ειναι το ΕΛΕΟΣ του σωτήρα μας Χριστού και η ΧΑΡΗ του, και δεν στερεύει, αν φυσικά μετανοούμε, και ευθυγραμμιζόμαστε με το θέλημα του.
Αμέτρητη είναι η αγάπη του, η συμπαράσταση του, σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Για τον έλεγχο του κάθε μέρα τον ευχαριστω, και πάντοτε τον επιζητώ, γιατί σε πολλα την ζημια που κάνω αγνοώ. Την φώτιση, συμπαρασταση, καθοδήγηση, καθε μετα ζήτω, και μερα και νύχτα τον ευχαριστω.
Τα παντα στον Χριστό και στην χάρη του τα χρωστώ, την υγεία μου, της γυναικας μου, των παιδιών μου, το φαΐ που έχουμε στο τραπέζι, την θέρμανση, τις ελπίδες που έβαλε στην καρδιά μου οτι την εκπλήρωση τους μια μερα θα δω, όλα μα όλα στον Χριστό τα χρωστώ.
Τι είχα η εχω που δεν προηλθε απο την ευμένεια του, καλοσύνη, επιείκεια και χάρη του?
Κύριε μου εισαι άξιος τιμής, καθε καλο στην ζωή μου και ζωής μας προέρχεται από εσένα, με ολη μου την καρδιά σ αγαπω και δεν θέλω χωρίς εσένα να ζω.
Απο τα βάθη της καρδιάς μου σ ευχαριστώ που με κάλυψες με την χάρη σου και μένα τον ανάξιο δούλο σου, που σ αγαπώ.
